by panikasp

 

Πουλόπομ όθεν πορπατείς τα τσιτσεκόπα ανθίσνε,
τα μελεσίδεα έρχουνταν γλυκέα να μυρίσνε.

Ελέπ' ατά κι εγώ ο γιοσμάς κι ο παλικάρτς ζελεύω,
να έμνε μικρόν μελεσίδ απάνεις να κονεύω.

Έσυ τυριανείς μεν πουλί μ' ατόσα χρόνεα,
πέει με το νε να χάντανε τη κάρδιας ειμ τα πόνεα

Recommended

Go to top